Zdjęcie poglądowe typowego środowiska dla rolnictwa wertykalnego — nie jest zdjęciem instalacji u klienta.
Kluczowe zagadnienie techniczne tej strony
Geometria wielopoziomowa, wysokość poziomu, równomierność i energia na kilogram
Jak działa to zastosowanie
Co decyduje o oświetleniu w przypadku rolnictwa wertykalnego
W farmie wertykalnej system oświetlenia przestaje być jedną instalacją: powtarza się dziesiątki razy, raz na poziom, a każda decyzja projektowa się mnoży. Oprawa o 8 mm większej głębokości może kosztować jeden poziom regału. Układ o 10% gorszej równomierności daje zbiór różniący się między poziomami, co bardziej komplikuje sortowanie i pakowanie niż niższy średni plon.
Najostrzejszym ograniczeniem jest przestrzeń pionowa. Typowe regały do roślin liściowych pracują z prześwitem 300–450 mm między powierzchnią tacy a dolną płaszczyzną oprawy, co ogranicza objętość radiatora, położenie zasilacza i luz wiązki. Wąskie bele liniowe z zasilaczem zdalnym lub górnym istnieją właśnie dlatego, że o tym, co się zmieści, decyduje geometria, a nie moc.
Drugim ograniczeniem jest ciepło. Niemal cała moc pobierana jest oddawana wewnątrz przegrody uprawowej, a w zamkniętym pomieszczeniu wielopoziomowym to ciepło musi zostać usunięte przez klimatyzację, zanim dotrze do uprawy. Koszt energii na kilogram jest więc funkcją skuteczności opraw, geometrii poziomu, ruchu powietrza i chłodzenia — wszystkich czterech razem. Opublikowane porównanie fabryk roślin i szklarni pokazuje skalę: wytworzenie kilograma suchej masy sałaty wymagało około 247 kWh energii elektrycznej w fabryce roślin, wobec 70–211 kWh w szklarniach w zależności od lokalizacji i od stosowania doświetlania (Graamans et al. 2018).